وطنیم مرند

سلام بر حسين (ع)

سلام بر محرم، سلام بر ماه غم، سلام بر طليعه حزن و ماتم.

سلام بر حسين، سلام بر خون خدا، سلام بر سبط مصطفي، سلام بر زاده علي و زهرا.  

سلام بر کربلا، سلام بر کوير تف ديده تشنه خون، سلام بر صحنه تجلي عشق اله، سلام برسرزمين بلا.

سلام بر زينب ، سلام بر دختر علي، سلام بر ظفرمند عرصه دلدادگي، سلام بر غيرت آموز مکتب حسين.

سپيده صبح محرم سرزد و دل هزاران عاشق حسين به خروش برآمد. سالي نو رسيد و حجاب ظلمت و غفلت  به تجلي حسيني دريده شد.

دريغا که خون حسين و اشک يتيمان و رعد صداي زينب، دل در تکاپو نيندازد و زنگار از قلب نزدايد. هان، محرم آمد و صداي "هل من ناصر" حسين در صحراي کربلا نه که در تمام زواياي عالم پيچيد. زهره در تکاپو آمد و کيهان را غيرت درگرفت. آيا ياوري هست؟ آيا دين را نزد مسلمانان بهايي هست؟ آيا خون خدا را مي توان به خونخواهي برنخواست؟

آيا در ظلمتکده اي چنين رنگين و صحنه اي چنين مرصع و بازاري چنين آباد از متاع عشق و غيرت و آزادگي چيزي يافت مي شود؟ از نگراني براي دين خبري هست؟ که اگر نيست شما را با حسين چه کار؟

محرم جلوه عشق حضرت حق و رسيدن به مقام "راضيه مرضيه" است. حسين بن علي(ع) با لشکري  از نور به قلب شب زد تا دلدادگي خود به حضرت دوست و دلسوزي براي اسلام عزيز را به تصوير کشد. مگر نه اين است که در خانه نشستن برايش ميسور بود و رسيدن به همه مقامات و متاعات مقدور؟ اما هيهات که کاخ ظلم سربرافرازد و فرزند علي ساکت بماند. همان علي که اشک يتيم را تاب نمي آورد و بي مروتي را به نظاره نمي نشست. حسين همان علي است با ياراني با وفا و خانداني از جان گذشته که رحل اقامت در مسلخ عشق دوست انداختند و جان شيرين برايش باختند.

محرم فرصتي است تا عاشورايي شويم و عاشورايي بمانيم. دست به دامان حسين زنيم و تا ماوراي هستي به پرواز درآييم. از غيرت زينب درس گرفته و نواميس خويش را از عطر حياي دختر علي معطر بخواهيم .

بي شک صداي مظلوميت حسين بن علي(ع) هميشه تاريخ در گوش جهانيان طنين افکن است و يزيديان را به هراس مي افکند. آنانکه به اين صوت الهي لبيک گويند و نداي "ياليتني کنت معکم" سردهند از تبار عاشورا خواهند بود.